La Dolce Vita, na srpski zvanično preveden kao “Sladak život”, premijerno je prikazan pre tačno 59 godina, 19. aprila 1960; Kroz tih 59 godina, stekao je status kultnog ostvarenja, i verovatno najpoznatijeg filma inače proslavljenog italijanskog režisera Federika Felinija.
Sa ciljem da oslika dekadentnu prirodu društva i površnost ljudi koji ga čine, Felini je napravio film o jednom hedonisti koji sve svoje dane u Rimu provodi živeći taj tkzv. sladak život – tojest život gde postoji samo danas, i gde se maksimalno uživa u sadašnjem trenutku bez mnogo razmišljanja o sutrašnjici. Ali, sam film prolazak vremena i sudbinu svog junaka tretira kao i sudbinu takvog načina života, gde glavni junak, nesposoban da se suoči sa odgovornostima koje u životu mora da prihvati, jednostavno nastavlja da tone u suštinski sve besmislenije postojanje, bez ikakve istinske vrednosti.
Film se ne mora tumačiti samo kao kritika društva, već možda samo jednog najobičnijeg pojedinca koji nije u stanju da snosi odgovornost za svoje postupke, život i njegove teškoće, i kao mnogi od nas, jednostavno bira bekstvo pre nego borbu. Jezivo je koliko je lako pronaći se u njemu – ali to je neosporivi pokazatelj istinske čovečnosti koju je ovaj film uspeo da podari svom junaku, i koju i sama publika može da oseti.
Filmovi 